10 valkuilen van een kersverse mama

Net bevallen, er komen zoveel verschillende emoties los. Nieuwe ervaringen wisselen elkaar af in het tempo van een hoge snelheidstrein, de wereld om je heen lijkt volstrekt losgeslagen te zijn. En als je in de spiegel kijkt dan vraag je je af wie er bezit heeft genomen van dat logge lichaam dat je niet kent en van je ooit zo stabiele geest (waar momenteel niets van over is). 

Omdat ik mij serieus na de bevalling afvroeg of ik mezelf ooit nog eens terug zou zien schrijf ik deze blog, met mijn 10 valkuilen als kersverse mama.

  1. Kraamvisite
    Super lief dat je naaste familie en vrienden langs willen komen op het moment dat je de kleine op de wereld hebt gebracht. Maar ik wil toch echt eerst even mijn eigen ouders zien en dan pas de rest. Waarom? Omdat ik net moeder ben geworden, het is overweldigend. Mijn baby huilt, ik huil. Ik ben net bevallen, lig niet gedoucht met een vies shirt zonder bh in een ziekenhuis bed en heb pijn OVERAL!Maar hé super lief dat jullie er zijn, kijk vooral even naar mijn mooie baby en praat met vriendlief. Maar laat mij het liefst met rust. Als je eenmaal thuis bent uit het ziekenhuis voelt kraamvisite al heel wat anders aan, je eigen bed, badkamer en toilet. Je eigen kleding (voor zover je je eigen kleding aan kan/wilt). Vaste tijdstippen voor de visite en een kraamhulp die je erin begeleidt. Dan wordt kraamvisite pas leuk.
  2. Geen privacy
    Oké, ik ben inderdaad net bevallen. Maar dan geldt het niet dat ik geen gene heb. Dat je ongevraagd en zonder te kloppen binnen kan komen lopen en even daar beneden de boel kan checken. Dat je onderzoeken moet doen en vragen hebt waar ik eigenlijk geen antwoord op wil geven, gewoon omdat ik op mijn privacy gesteld ben. Ja, ik heb inderdaad voor de 9e keer vandaag op de bel gedrukt omdat mijn baby huilt. En nee zuster ik doe het niet expres, ik vind het ook erg beschamend om zo hulpeloos in bed te moeten liggen en niet zelf mijn mooie baby kan oppakken als hij huilt. Maar ik ben net nog geen 10 uur geleden geopereerd, heeft u er weleens aan gedacht dat ik mijn bed niet uit KAN komen ook al wil ik dit graag?
    De dag na de geplande keizersnede.
    Zuster: Mw. komt u maar uit bed, als dit lukt dan halen we de katheter eruit en ga ik u helpen douchen.
    Ik denk: Wat?? Ik moet mijn bed uit in mijn nakie, je haalt de katheter uit mijn doos en vergeet vooral niet dat je dezelfde leeftijd of misschien zelfs jonger bent!
    Maar ik zeg: Is goed, zal het proberen.
    Tsjah…zelfstandig ga ik het allemaal niet redden. En die andere verpleegkundigen geven mij helemaal het gevoel dat ik een zeurende kersverse mama ben dus dan is het OF nu eruit, OF de hele dag stinkend en ongewassen in bed liggen. Toch maar proberen dan?
    comfortzone-loesje-nl
  3. Kraamtranen
    En of ik wat af heb gehuild. Of ik net bevallen van een gezonde baby niet ontzettend blij ben met mijn baby? Natuurlijk ben ik blij, mega trots, dolgelukkig. Maar ook overweldigd door de grote verandering. Ik ben moeder, voor ALTIJD. Kan ik die verantwoording wel aan? Tsjah tuurlijk heb ik daar 9 maand de tijd voor gehad om erover na te denken hoe en wat. Maar het gevoel overvalt mij nu, PANIEK! Mag ik dit dan niet voelen? Alles is mij te veel, ik huil overal om. Of het nu mijn zusjes zijn die op bezoek komen of omdat ik op mijn zij wil draaien en het lukt niet. Gaat dit gevoel ooit over? Komt het ooit goed?
  4. Goed bedoeld (ongevraagd) advies
    Zo ontzettend lief, AL die mensen om je heen die voor je denken alsof je zelf niet meer in staat bent om na te denken. Alsof ik zelf niet voor mijn mooie baby kan zorgen, wat een vertrouwen. Goed bedoeld advies, ongevraagd geven. Voordat ik zwanger was had ik hier al een bepaalde allergie voor. Omdat ik het zelf natuurlijk allemaal beter weet 😉
    Maar nu komt al dat goedbedoelde advies massaal, al die mensen die een mening hebben en dat ongevraagd met je willen delen. Het liefst zou ik keihard willen roepen: lieve mensen, ik ben zwanger. Ik kan echt nog wel nadenken en de juiste beslissingen maken.Maar dat deed ik niet, in plaats daarvan reageerde ik vrij bot en lomp. Het had direct het gewenste effect, is niet echt leuk voor je omgeving maar je krijgt er wel een hoop rust voor terug. Het schijnt dat als je je grenzen aangeeft, je het wat makkelijker voor jezelf maakt. Maar dat heb ik pas geleerd tijdens mijn zwangerschapsverlof.
  5. Zwangerschapsdementie
    Zwangerschapsdementie schijnt een fabel te zijn. Maar mocht je tijdens de zwangerschap toch echt heel vergeetachtig zijn geworden. (Net als ik had tijdens het afstuderen) Dit hoeft na de bevalling niet over te gaan, ook niet als je dit héél graag wilt. Het chaotische van tijdens de zwangerschap kan blijvend zijn. Tijdens de zwangerschap leg je de focus totaal op je baby, het zwanger zijn vergt ook veel energie. En na de bevalling gaat ook alle aandacht naar je mooie baby. Waar ik eerst nog altijd attent wilde zijn naar anderen, een kaartje sturen met iemands verjaardag. Een fruitmand langs brengen als een vriendin ziek is. Nu mijn hummeltje er is vergeet ik met enige regelmaat verjaardagen en merk ik dat ik minder attent ben. Who cares? Mijn hummeltje is toch ook het belangrijkste en lieve vrienden, weet dat ik altijd aan jullie denk en niet alleen op jullie verjaardagen (als ik die al kan onthouden)!
  6. Borstvoeding
    Lukt het geven van borstvoeding niet? Ga dan niet eindeloos door tot dat je zelf bijna instort omdat anderen zeggen dat dit het allerbeste is voor je mooie wolk van een baby. Baby’s worden ook groot en GEZOND door flesvoeding. Je bent géén slechte moeder als je géén borstvoeding geeft, zeg dit voor mijn part 100x tegen jezelf in een spiegel eer je het geloofd. Iedereen heeft hier namelijk een mening over, kan over je heen vallen en dat terwijl je hormonen flink huishouden in je lichaam tot dat je er zelf hoorndol van wordt.
    Lieve kersverse mama, laat je niet gek maken door anderen. Luister alleen naar jezelf en wat je eigen gevoel je ingeeft.
  7. Je relatie
    Wat een super mooi moment als je partner jullie baby voor het eerst vasthoudt. Dat moment kan ik nog helder voor mij halen, het zag er zo vertederend uit dat ik bijna moest huilen. Mijn vriend is nu papa en wat kijkt hij liefdevol naar onze baby.
    Na dat eerste moment, na de kraamweek kan het zijn dat je merkt dat je relatie veranderd. Of al is veranderd maar je had het eerst nog niet goed door. Ja je hebt inderdaad allebei een rol erbij, die van mama en papa.
    Maar verhip, het leek wel alsof die vent van mij van een geheel andere planeet afkwam. Jaaahaaa…ik weet het. Jouw leven is ook veranderd, maar bij mij spelen die verdomde hormonen en pijnlijke keizersnede mee.

    Ik BEN niet mezelf, ik VOEL mij niet mezelf, ik DENK als iemand anders en heb stemmingswisselingen per minuut.

    Dus houd er voortaan rekening mee dat als jij wat zegt, het 20x zo hard binnen dreunt bij mij. Een misplaatste opmerking (vanuit vermoeidheid) voelt voor mij op dit moment als het einde van de wereld. Alsof onze relatie op het punt staat om op de klippen te lopen.Nadat het ontzwangeren voorbij is en je hormoonhuishouding weer enigszins op orde is (na ong. 9  maanden) dan kun je weer beginnen met relativeren en blijkt je vent achteraf gezien heel lief te zijn maar was jij de enige die hoorndol al voort denderend op de hormonen vliegend van links naar rechts enigszins stabiel probeerde te zijn.

  8. Slaap tekort
    Best fijn als je het kersverse ouderschap samen met je partner kan delen. Maar waar één baby huilt zijn er in dit huis 3 mensen wakker. 3 mensen met slaap te kort. Als je dit fenomeen naast het feit legt dat je als kersverse mama je hormoonhuishouding hebt die op hol slaat dan weet je al buitenstaander al dat dit géén prettige combinatie is. Natuurlijk heb je je tijdens de zwangerschap voorbereid, maar het ervaren is toch een tikkeltje anders. Gelukkig wordt dit na drie maanden meestal wel minder omdat je mooie baby dan een ritme aanwend waardoor jij je er ook meer op kunt instellen.
  9. Grenzen aangeven
    Zooo, wat kan je eigen grenzen aangeven je een hoop energie en rust geven. Héérlijk, dit had ik jaren eerder moeten doen. Nu is er zo’n klein hummeltje in ons midden en dan kan ik het wel ineens, zonder na te denken. Wat goed is voor mijn baby gaat voor alles, dat moet ik ook maar eens voor mezelf gaan doen.
    Alsof de schakel naar het lichtknopje door mijn kleine hummeltje pas bereikbaar is.
    Anyway…
  10. Luisteren naar je omgeving
    Alsjeblieft, doe dit niet te veel. Zoals ik al eerder aangaf. Luister naar jezelf, je mooie baby, je partner en that’s it. Oké als je een goede band hebt met je ouders kan dat ook prettig zijn maar maak je kringetje vooral niet te groot. Trek je eigen plan, kijk naar wat je gezin nodig heeft. In de eerste maanden is dat voornamelijk, kijk naar wat je baby nodig heeft. Is jullie baby blij? Dan jullie ook!Ik had zelf in de eerste weken elke dag behoefte aan mijn moeder, een knuffel van haar gaf mij het gevoel dat ik er weer tegen aan kon. Ondanks de steun en liefde van mijn vriend schreeuwde elke emotionele vezel in mijn lijf om mijn moeder. Haar liefde en aandacht was wat ik nodig had. En ze kwam ook elke dag, goddank!
    Normaal gesproken krijg ik de kriebels als iemand zo praat over de sterke band met zijn of haar moeder en vind ik dat zelf niet helemaal gezond klinken. Maar ach, net bevallen en je wilt wat. Het heeft mij in ieder geval heel goed gedaan en mijn kleine hummel ook.

Dankzij het doormaken van deze valkuilen kan ik oprecht zeggen dat ik in een snel tempo een verbeterde versie van mezelf ben geworden. Lieve (aanstaande) kersverse moeders, luister naar jezelf en handel naar je gevoel. Dat is het beste wat je kan doen voor jezelf, je partner en jullie wolk van een baby.

Liefs voor jullie allemaal.

, , , ,

Post navigation

5 thoughts on “10 valkuilen van een kersverse mama

  1. lieve mama van de kleine man, wat ben ik trots op je als moeder van je vriend! ik mocht je dit jaar zo op afstand en soms dichtbij meemaken en heb gezien hoe je groeide samen met je vriend en stralende kleine man.
    jullie doen het zo goed! en grenzen aangeven is alleen maar goed, ik hoop ze niet te overschrijden en anders roep je ho stop sta eens even stil! liefs je schone moeder .

  2. Het was ook niet niks.. opeens zo een kleintje in je buik. Ook al had je voor je gevoel 9 maanden om aan het idee te wennen, het wordt pas echt zodra hij eenmaal uit je buik is gekomen. En dat hij eruit is gekomen moest je nog maanden daarna voelen. Ik vind dat je het knap hebt gedaan lieve zus! Het was vast niet makkelijk opeens zoveel mensen om je heen, zoveel meningen (on)gevraagd aan te moeten horen en zo weinig privacy. Maar zoals je zelf al zegt, je bent er een mooier persoon door geworden. Ik kan oprecht zeggen dat ik je een geweldige moeder vindt en dat je kleine mannetje geen lievere, zorgzamere mama kan hebben dan jij. Ik ben trots op je! Op jullie alledrie 😉

    ik hou van je lieve zus. Dikke kus

  3. Lieve Mama Nath ❤️
    Echt knap van je dat je dit allemaal kan beschrijven en hoe je deze valkuilen allemaal hebt meegemaakt! Goed van je dat je dan je grenzen aangeeft! Had dit liever eerst gelezen, en dan pas Mama willen worden
    Ik vind het super knap van je hoe je dit hebt aangepakt en hoe je erover denkt! Ik weet zeker dat als jouwn kleine mannetje kan praten, Bij jou een traantje zal verschijnen Zodra hij zegt: Je bent de beste en liefste Mama van de Wereld ❤️ Je kan trots op jezelf en je vriend zijn!
    Liefs Amina

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.